Een ‘murder ballade’ ontbrak nog in het repertoire van Bark. Moordballades vinden hun oorsprong in de verhalen die aan het kampvuur werden gedeeld. In deze ballade bezoekt een dame de plek waar ze haar haar man heeft doodgeslagen met een steen. Elk jaar plukt ze bloemen en trekt ze haar mooiste kleren aan, net als op de dag dat ze vermomd als zijn geliefde haar man bij de oude wilg opwachtte.

Tekst:

Underneath the willow, you’re lying peacefully
It’s a quit morning just the rustling leaves
I have brought you flowers that I picked on the way
I wear that dress you gave me on our anniversary

How could you betray me, how could you do me wrong
did you thought I’d never noticed that I would play along
You never felt it coming saw that it was me
on the night you thought you’d gathered underneath the willow tree

Rest in peace my lovely, you’re forever in my heart
and I will keep my promise until death us do part
So every year I visit, since that evening in July
When I picked up that boulder and left you there to die

How could you betray me, how could you do me wrong
did you thought I’d never noticed that I would play along
You never felt it coming saw that it was me
On the night you thought you’d gathered underneath the willow tree 

Muzikanten: 

Marrit van Brummelen: zang en guitar 
Frank Kooijman: zang en elektrisch piano
Kas van Diepen: contrabass 
Arnoud Deyll: mondharmonica 
Eric Dillisse: drums